DEM Parti Eş Genel Başkanı Hatimoğulları, Adana'daki 25 Kasım forumunda 2026'nın ilk 10 ayında 245 kadının cinayete kurban gittiğini belirtti. Hatimoğulları, aile politikalarını eleştirip kadınların güvende olmadığını söyledi ve İstanbul Sözleşmesi'ne dönülmesi çağrısı yaptı.
(ADANA) - DEM Parti Eş Genel Başkanı Tülay Hatimoğulları, 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü kapsamında Adana'da düzenlenen forumda konuştu. Türkiye'de 2026'nın ilk 10 ayında 245 kadının cinayete kurban gittiğini belirten Hatimoğulları, iktidarın aile politikalarını eleştirerek "Onlar 'Ailem güvende' diyor ama kadınlar güvende değil" dedi. İstanbul Sözleşmesi'ne yeniden dönülmesi çağrısında bulunan Hatimoğulları, kadın cinayetleri, şüpheli ölümler, cezaevlerindeki hak ihlalleri ve kadın yoksulluğuna dikkat çekti.
DEM Parti Eş Genel Başkanı Tülay Hatimoğulları, 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü dolayısıyla Adana'da düzenlenen kadın forumuna katıldı. Kadına yönelik şiddetle mücadelenin yalnızca belirli günlerle sınırlı tutulamayacağını belirten Hatimoğulları, kadın hareketinin ortak mücadelesinin büyütülmesi gerektiğini söyledi.
"AKP İKTİDARA GELDİKTEN SONRA KADINA YÖNELİK ŞİDDET YÜZDE 1400 ARTTI"
Kadın hareketinin Türkiye'de yıllardır ortak mücadele yürüttüğünü belirten Hatimoğulları, 25 Kasım kapsamında Batman, Bursa, Antalya ve Kars'ta da forumlar düzenleyeceklerini açıkladı.
Hatimoğulları, şunları söyledi:
"Birçok kadın arkadaşla burada yol arkadaşlığı yaptım, birlikte çalışma yürütüyoruz. 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddetle Uluslararası Mücadele Günü dolayısıyla bugün bir forum düzenliyoruz. Bu forumda; kadınların yaşadığı şiddeti bütün yönleriyle değerlendirmek, kendi çözüm yöntemlerimizi bulmak ve bu mücadeleyi birlikte nasıl büyütebileceğimizi konuşmak bizim açımızdan son derece önemli. Ama bu masanın etrafında olan bütün kadınlar olarak biliyoruz ki bizim kadına yönelik şiddetle mücadelemiz sadece 25 Kasım gibi bir tarihle sınırlı değil ve hiçbir zaman da olmadı. Biz yaşamımızın her alanında 7/24, yılın on iki ayı kadın cinayetlerine ve kadına yönelik şiddete karşı mücadelemizi birlikte yürüttük bugüne kadar. Türkiye'de çok uzun yıllardan beri kadın hareketi, hem Kürt kadın hareketi hem Türkiye kadın hareketi hem de feminist hareket gerçekten çok güzel ortak bir nokta yakaladı. Bunu biz birlikte örmeyi başarabildik. Türkiye'nin dört bir yanında eylemlerimizle, etkinliklerimizle alanları ve meydanları doldurduk. Kadınlar olarak aslında kendi ittifakımızı başarabilmiş olan belki tek örneğiz. Bu çok önemli bir deneyim. Ben mesela karma çalışmalarda, ittifak politikaları konuşuluyorken hep derim ki lütfen Kürt kadın hareketi ile Türkiye kadın hareketini örnek alalım karma siyasette. Nasıl başardılarsa biz de başarabiliriz derim. Bu anlamıyla elbette ki hareketimizin eksiği var, yetersizlikleri var, belki hepsini konuşacağız ama kadınlar yan yana geleceği konuşuyor. Geleceğimizi konuşuyoruz buluşmalarımızda. Birçok yerde de aslında ortak noktalarımızın farklılıklarımızdan çok daha fazla olduğunu ortaya çıkardık. Bu çok önemli bir şey. Bugün bu forumu düzenliyoruz ve birkaç yerde daha forumlarımız olacak. Batman, Bursa, Antalya ve Kars'ta olacak. 16 Kasım'da da Kadın Meclisi Sözcümüzle birlikte Ankara'da 25 Kasım çalışmalarının startını verdik. Bu dönemki şiarımız "Özgür ve Eşit Bir Yaşam İçin Sözümüz Var, Şiddete Karşı İsyanımız Var". Şiddete karşı isyanımız çok ama çok büyük. Çünkü şiddet hayatımızın her alanında ve her yerde. Özellikle de AKP, iktidara geldikten sonra kadına yönelik şiddet yüzde1400 arttı. Bu devasa büyük bir oran.
Daha önce kadınlar çok mu demokratik bir ortamdaydı? Hayır. Bizler en az 5 bin yıldır erkek egemen iktidarın ve onun işbirliği olan yönetim anlayışlarının, kapitalist sistemin sömürü çarkı içinde yaşadık ama hep de direndik. Yani sömürü ve baskı rejimi ne kadar eskiyse kadınların direniş tarihi de o kadar eskidir. Ama faşizmin, otoriterliğin, ırkçılığın, milliyetçiliğin dünyada o kadar yaygın olduğu bir dönemde; sağ iktidarların, ırkçı, faşist, erkek egemen iktidarların dünyada yönetimlere geldiği bir dönemde kadına yönelik şiddet inanın her yerde artmış durumda. Bugün mesela Almanya'da kadınlar tanımadıkları erkekler tarafından inanılmaz derecede şiddete uğruyor. Bu örnekler batıda yok sanıyoruz ama batıda da ne yazık ki var. Fakat dünyanın doğusuna gittikçe kadına yönelik şiddetin de çok daha katmerli bir şekilde karşımıza çıktığını çok iyi biliyoruz. Bunlardan birisi de Türkiye'dir. Türkiye'de biz kadınlar hayatımızın her alanında, her yerinde şiddetle karşı karşıyayız. 25 Kasım tarihini mücadele tarihi olarak bizlere miras bırakan Mirabal Kardeşleri sizlerin huzurunda bir kez daha saygıyla, minnetle ve dirençle anıyorum. Mirabal Kardeşler Dominik Cumhuriyeti'nde Trujillo diktatörlüğünün katlettiği, kaza süsü verilerek katlettiği siyasetçi kadınlardı. Çünkü itirazları vardı, çünkü faşizme karşı direniyorlardı. Mirabal Kardeşleri katlettiler. Ama Mirabal Kardeşlerin milyonlarca kız kardeşi bütün dünyada onların mücadele bayrağını yükseltmeye devam ediyor. Bugün bu masa etrafındaki kadınlar da bizler de Mirabal Kardeşlerin, kız kardeşleri ve yoldaşları olarak bu mücadeleyi dünyanın, Türkiye'nin her yerinde sürdürüyoruz. Kelebeklerle anılır Mirabal Kardeşler. Evet, kelebeklerin ömrü kısa ama kelebeklerin bir kanat çırpışı var ve deriz ki kelebek etkisi yarattı. Birbirini etkiledi, değiştirdi, dönüştürdü. Mirabal Kardeşler gerçekten tam da bunu yapmayı başardılar tarihte. Böyle bir tarih bıraktılar bizlere.
"SADECE 2026'NIN İLK 10 AYINDA 245 KADIN, KADIN CİNAYETLERİNDE KATLEDİLMİŞ"
Sevgili kadınlar Türkiye'de, Aile 10 Yıllı ilan ettiler değil mi? Niye? Aileyi koruyacaklar, böyle söylüyorlar. Ama ne aile korunuyor ne kadınlar korunuyor ne de çocuklar korunuyor bu ülkede. Hepsi kocaman bir reklam, hepsi kocaman bir yalan. "Ailem güvende, sokak güvende" dediler, operasyonlar gerçekleştirdiler değil mi? LGBTİ+'ları, kadın hareketini, onları destekleyenleri gözaltına aldılar. Buradan aslında kendi kafalarındaki tekçi toplumu yaratmak istiyorlar. "Aile 10 Yılı" dedikleri şeyde hiçbir şeyi korumayıp şiddetin önünü ardına kadar açan bir sistemle karşı karşıyayız. Kadınlar güvende değil. Onlar "Ailem güvende" diyor ama kadınlar güvende değil. Bunun altını çiziyoruz. Türkiye'de birçok kadın tanımadığı erkekler tarafından şiddete uğruyor. Sokakta görüyor ve şiddet uyguluyor tanımadığı kadına. Haneye dönüp bakın. Evin içinde en sevdiğimiz erkeklerin şiddetine maruz kalıyoruz. Eşimiz, sevgilimiz, abimiz, babamız, sevdiğimiz insanlar. Onlar için hayatımızda bir sürü fedakarlıklar yapıyoruz değil mi? Her birimiz kendi hayatlarımıza dönüp baktığımızda böyle yapmıyor muyuz? Annelerimiz, ablalarımız, teyzelerimiz, halalarımız ise bizim yaptığımızın bin katını yapıyor. Ama o sevdiği insanlar tarafından katledilebiliyor, şiddet görebiliyor. Dışlanıyor, bedeniyle alay ediliyor. Fiziksel özellikleriyle alay ediliyor. Kafan çalışmıyor diyor. İşte bütün bunlar bir şiddettir. Bu şiddet ki bir yumruk kadar sert, bu şiddet ki bir tekme kadar ruhu zedeliyor. Fiziken bizi etkilediği kadar ruhumuzu da zedeleyen; ruhumuza yumruk atan, tekme atan bir şiddet ve bunu asla kabul etmiyoruz.
Sadece 2026'nın ilk 10 ayında 245 kadın, kadın cinayetlerinde katledilmiş. Adana'da Kezban, Eylül ayında kocası tarafından katledildi. Hatice Emine yine Adana'da Temmuz ayında boşanmak üzere olduğu eşi tarafından katledildi. Nurseli Sezer, Seyhan'da evinin önünde tanımadığı bir erkek tarafından sekiz kez bıçaklandı. Hala güvenden bahsediyor bu iktidar. Ben bu iktidara buradan soruyorum: Hangi kadın güvende? Bu kadınlar güvende olsaydı böyle katledilirler miydi, bıçaklanırlar mıydı? Tabii ki hayır.
"ROJİN KABAİŞ'İN AİLESİ BÜTÜN KADINLARDIR, KADIN HAREKETİNİN KENDİSİDİR"
Gülistan Doku'nun kaybedilişinin üzerinde yıllar geçti. Adana Kadın Platformunun "Gülistan Doku nerede?" sloganıyla yaptığı sayısız eylem var. Bu masa etrafındaki kadınlar her yerden Gülistan Doku nerede diye haykırdı değil mi? Haykırdık hep beraber Türkiye'nin dört bir yanında. Ama Gülistan Doku'nun kaybedilişinin arkasından siyasetin, bürokrasinin, kolluk kuvvetinin, atanmışların yani devletin kocaman bir çetesi çıktı. Kocaman bir çete. Bugün Munzur Üniversitesi'nde, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi'nde, özellikle Kürt genç kadınları açısından bu üniversitelerde inanılmaz derecede bir çete çarkının döndüğünü biliyoruz. Biz bunu her fırsatta teşhir etmeye devam edeceğiz.
Rojin Kabaiş Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi'nde önce kaybediliyor, sonra cansız bedeni bulunuyor. Babası her gün eylemlerde. Geçen gün İstanbul'da Rojin'in amcasını kaçırıyorlar, "Abine söyle bu davadan vazgeçsin" diyorlar. O tehditleri savuran çeteler, devletin kolluk kuvvetini ya da belli başlı bürokratlarını arkasına alanlar şunu çok iyi bilsinler ki Rojin Kabaiş'in ailesi biziz, Rojin Kabaiş'in ailesi bütün kadınlardır, kadın hareketinin kendisidir. Adalet ve hak yerini bulana kadar da bu davaya bitti demeyeceğiz. Bunu da açık ve net bilsinler. Rojin'nin babasıyla, ailesiyle uğraşmaktan da vazgeçsinler. Bu dava bizim davamızdır ve sonuna kadar takipçisi olmaya devam edeceğiz. Yine Rojwelat Kızmaz için de adalet arıyoruz. Aynı kaderi paylaştı, aynı kaderi yaşadı.
İşte bütün bu şiddet sarmalı içinde mevcut iktidar İstanbul Sözleşmesi'nden bir gece ansızın çekildi. Biz kadınlar bunu kabul etmedik. İstanbul Sözleşmesi'ne geri dönülmelidir. Sadece geri dönülmemeli, İstanbul Sözleşmesi'nin bütün gereklilikleri yerine getirilmelidir. Ayrıca kadına yönelik şiddetle mücadele için Türkiye'nin, aslında kadın hareketinin çok önemli kazanımları var. Kanunlarda çok önemli kazanımlarımız var ve bu kazanımların hiçbiri hayata geçmiyor. Kadına yönelik şiddetle etkin mücadele etmek kamunun görevidir, devletin görevidir. Devleti biz bu göreve davet ediyoruz. Bu görev yerine gelene kadar da biz bu ülkede kadına yönelik şiddet var, bunun karşısında mücadele edeceğiz tutumumuzu sonuna kadar sürdüreceğiz. Şu bilinsin ki isyanımız çok büyüktür yaşadığımız şiddete karşı.
Yine değerli arkadaşlar cezaevleri meselesi var. Adalet Bakanlığının önünde ailelerin, hukukçuların başlattığı bir oturma eylemi var. Çünkü cezaevinde şiddet olanca hızıyla artıyor. Hele de biz Türkiye'de Barış ve Demokratik Toplum Sürecinin örülmesi için mücadele ederken; Kürt sorununun barışçıl ve demokratik yöntemle çözülmesi için silahların sustuğu bir dönemi daha da büyüterek kalıcı bir barışla taçlandırmaya çalıştığımız bu dönemde cezaevlerinde siyasi mahpuslara dönük şiddet uygulamalarını asla kabul etmiyoruz.
Newroz Bozkurt lösemi hastası, cezaevinde tutulmaya devam ediliyor. Tedavisi doğru düzgün yapılmadı. Hep geciktirildi, hep geciktirildi, hep geciktirildi. Yine cezaevlerinde kadına yönelik baskıları biz neredeyse bütün kadın koğuşlarında görüyoruz, biliyoruz ama son zamanlarda daha da arttığını biliyoruz. Çok ciddi şikayetler alıyoruz. Bu şikayetleri biz raporlaştırıyoruz. Adalet Bakanı, görev ve yetkisi dahilinde olan bu sorunla ilgili somut adım atmalı ve cezaevlerinde başta hasta mahpuslar olmak üzere mahpuslara yönelik şiddet ve kötü uygulamalara son verilmeli. Çiğdem Mater, Mine Özden ve Adanalıların çok iyi bildiği ve çok da sevdiği Küçük Dikili Belediye Başkanımız Leyla Güven, Ayşe Gökhan ve yine Adana'nın gerçekten mücadelesiyle sembolleşen yürekli insanı Figen Yüksekdağ şahsında hapishanede bulunan bütün siyasi tutsaklara buradan selam ve sevgilerimizi gönderiyorum.
"BİZLER KADIN İSTİHDAMININ HER YERDE DAHA FAZLA ARTIRILMASINI İSTİYORUZ"
Kadına yönelik şiddetin en temel başlıklarından biri de yoksulluk, kadın yoksulluğu. Kadınların yoksulluğa mahkum edilmesi çok büyük bir şiddettir. Ekonomik yoksunlukla kadınların özgürlüğü ve yaşam hakkı kısıtlanıyor. Bu çok net. Bugün Adana'da muhtarlarımızla buluştuk ve iki muhtar kadın vardı sadece. Bunu artırmalıyız gerçekten. Önümüzdeki yerel seçimlerde kadın muhtar sayısını mutlaka artırmalıyız. Öyle bir hedefle çalışmalıyız. Adana'da 30 kadın muhtar var, ikisi geldi bugün ve kadınlar şunu söyledi.
Özellikle yoksulluk için, sosyal haklar için başvuranların kuruma gidecek 140 TL yol paraları bile yok. Bu yoksulluğun bedelini en çok kadınlar yaşıyor. Evde kaynamayan tencerenin sorumlusu da ne yazık ki bu toplumsal cinsiyet rollerinin kötü dağılım biçiminden dolayı yine kadınlar. Evde çocuğunun beslenme çantasına bir süt koyamayan, bir poğaça koyamayan, bir tost koyamayan anneler bunun kahrını yaşıyor. Sanki sorumlusu anneymiş gibi. Oysa bu işin sorumlusu kapitalist sistemin, bu sermaye düzeninin tam kendisidir. Ekmek, Barış ve Adalet Kampanyamızı Türkiye bütçesinin görüşüldüğü bu dönemde başlattık ve Türkiye'nin dört bir yanında bu çalışmalarımızı sürdürüyoruz. Bir yanıyla Kadın Meclisimiz bu çalışmaları sürdürüyor ve karma alanda da bu çalışmalarımızı sürdürüyoruz. Bu çalışmanın startını Sancaktepe'de ve Siirt'te vermiştik. Siirt'teki kadının yakarışını sanırım hepiniz duydunuz. Sancaktepe'de o zaman esnaf ziyareti yapıyorduk arkadaşlarla. İşportacılık yapan bir kadınla sohbet ettim ve inanın iki gözü iki çeşme. "Çocuklarım aç kalmasın, kiramı ödeyebileyim, faturamı ödeyebileyim diye ben burada çorap satıyorum" diyor. Yaz kış bu işi yapıyor. Sıcakta ve soğukta işportacılık yapıyor. "Ama buna rağmen onurlu bir hayat sürmemizi engelliyorlar. Çünkü çocuklarıma ekmek götüremiyorum, çalışsam da çocuklarım aç" diyor. Böyle bir gerçeklikle karşı karşıyayız.
Yoksulluk biz kadınların kaderi değil. Bizler güvenceli bir iş, güvenceli bir gelecek istiyoruz. Bizler eşit işe eşit ücret istiyoruz. Bizler kadın istihdamının her yerde daha fazla artırılmasını istiyoruz, bunun hukukla güvence altına alınmasını istiyoruz. Ev içi emek görülmeli. Ev içi emeğin sesi her yerden duyulmalı. Ev eksenli çalışan kadınların hakları ne olursa olsun kesinlikle tanınmalı. Bizim özellikle her bütçe döneminde özel olarak gündeme getirdiğimiz temel noktalardan biri de bütün bakanlıkların kadın bakış açısıyla bir bütçeleme yapmasıdır. Kadını bütün bakanlıklar görmeli. Aynı zamanda bağımsız, kendi başlığıyla bir kadın bakanlığı kurulmalı. Yani kadının, Aile Bakanlığının içine öyle bir kenar süsüymüş gibi yerleştirilmesini kabul etmiyoruz. Ayrı bir kadın bakanlığının kurulmasının önünün açılması gerekiyor.
Tasarruf tedbirleri yapıyorlar ama bizim açımızdan kadın sığınma evlerinden tasarruf edilemez, kadınların can güvenliğinden tasarruf edilemez. Dolayısıyla bütçe yok deyip durmasınlar. Hakikaten kadın sığınma evlerini Türkiye'nin her yerinde daha güçlü bir biçimde yaygınlaştırmamız gereken bir dönem. Bütün bu şiddet sarmalının içinde, savaşın ve şiddetin her yerde tırmandığı bir dönemde barışın sesini en fazla yükseltebilen ve bunu yaparken de en samimi şekilde bu süreci sahiplenen biz kadınlarız. Türkiye'de bir barış süreci var. Barış ve demokratikleşmeyle birlikte biz bu süreci ele alıyoruz. Barışı ve demokrasiyi bir bütün olarak ele alıyoruz, birbirinden ayırmıyoruz. İktidarın kendi kafasına göre bir barış projesi olabilir, başkasının kafasına göre bir barış projesi olabilir ama bizim partimizin de barış projesi nettir: Barış ve demokratik toplumun inşası birlikte olacak. Bunun öncülüğü kadın bakış açısıyla olmak zorundadır. Başka bir seçenek yok. O nedenle biz yine bugünkü toplantımızda barış ve demokratikleşme sürecinde de neler yapabilir, nasıl katkılar sağlayabiliriz? Bu konuda da sizlerle görüş alışverişi yapmak isteriz. Ben iyi bir toplantı olmasını diliyorum. Katılımınız için her birinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum."